Brummel rolt van heuvel

Verveelt schopt Brummel de bladeren omhoog. Stapje voor stapje gaat hij steeds dieper het bos in. Hij wil niet verdwalen en daarom neemt hij de omgeving zoveel mogelijk in zich op.
Opeens staat hij voor een steile dijk. En daar bovenop staat een opvallende boom. Hij blijft staan en kijkt naar de boom. Wat hem vooral aantrekt zijn de enorme boomstronken, die hier en daar uit de boom spruiten.
Wat zou ik daar graag bovenop willen staan. Zal ik het proberen, denkt hij. Vol twijfel of het hem zal lukken, begint hij de heuvel te beklimmen. Hij zwoegt zich naar boven en zijn beentjes voelen al snel zwaar aan. ‘Nog een klein eindje, kom op,’ spreekt hij zichzelf moed in.
Eindelijk is hij boven en hijgend staat hij bij de enorme boomstronken, die van dichtbij nog groter zijn dan hij dacht. Natuurlijk is hij gigantisch trots op zichzelf. Het is hem toch maar mooi gelukt om met zijn korte beentjes de heuvel te beklimmen. Even moet hij op adem komen en grijpt naar zijn buikje. ‘Ik moet toch een beetje opletten met al dat lekkere eten, mijn buikje is behoorlijk rond. Die honing is wel lekker, maar ik moet er de volgende keer niet zoveel van snoepen. Anders ben ik straks net zo rond als een olifant,’ spreekt hij zichzelf vermanend toe
Nu hij bovenaan de heuvel staat, ziet hij dat deze toch wel erg steil is en hij realiseert zich dat hij ook nog naar beneden moet. Hij krijgt een beetje last van hoogtevrees. Zijn beentjes trillen en hij voelt zich een beetje licht in zijn hoofd worden.
‘Misschien moet ik voorzichtig op mijn kont naar beneden glijden. Dat moet toch kunnen,’ fluistert hij zichzelf moed in.
‘Zo Brummel, heb je jezelf weer eens aardig in de nesten gewerkt. Zie nu maar dat je weer beneden komt,’ roept een grote kraai hem toe.
‘Bemoei jij je nou maar met je eigen nest,’ roept Brummel.
‘Kraa, kraa, kraa…. Nou succes er mee, ‘ krijst de kraai en vliegt weg.
Brummel kijkt hem na, maar leunt daarbij net iets te ver over de boomstronk en verliest zijn evenwicht.
Hij valt en rolt naar beneden. Hij blijft maar doorrollen en wordt er zelfs een beetje misselijk van. Eindelijk is hij beneden en het rollen is gestopt. Oh, wat is hij blij dat dit avontuur goed is afgelopen. Even blijft hij zitten en merkt dat zijn broek behoorlijk vies is geworden. Gelukkig is de aarde droog en kan hij het vuil van zijn broek afvegen.
Trots kijkt hij naar boven, het is hem toch maar mooi gelukt om daar bovenop te komen. Ook al was het naar beneden rollen best wel een beetje eng. Misschien, heel misschien probeert hij het morgen nog een keer.

Vind je dit verhaaltje en filmpje leuk, vergeet dan niet te abonneren op ons kanaal op Kijk ook op ons YouTube kanaal